Sven
Door: Mieke
Blijf op de hoogte en volg Mieke
07 September 2017 | Canada, Calgary
Huh? Volgens mij is dat bob de jong… huh ik dacht dat hij Timmerman was geworden. Wat doet hij in godsnaam bij die Koreaanse ploeg? Ik kijk nog eens… ja t moet hem zijn. Ik probeer op d plaatste wivi even Google t checken of bob iets met Koreanen heeft. En. Jahoor zie een foto voorbijkomen op zijn Twitter! Ha het is hem!
Ik sta in het olympisch ovol waar ik dacht geen schaatsbaan aan t treffen omdat het zomer is. Maar tot mijn grote verbazing ( buiten is het 30 graden) ligt er gewoon ijs! Wel super klein trouwens. Daar had ik wat meer van verwacht. Waar zaten die supporters dan 8 jaar geleden? Er zijn 2 kleine tribunes. Nog wat uitschuifbare maar achter coaches standplaats niks…
Niet alleen d Koreaanse ploeg is aanwezig. Ook d Canadese en Russische. Ted Jan bloemen zoeft voorbij. Super leuk om naar te kijken. Ook staan r twee blonde grietjes naast me. Natuurlijk als ik ergens Nederlanders zal treffen is het hier!
Na een half uur kijken heb ik het inmiddels wel wat koud gekregen in mijn short en shirt. Dus zoek ff de warmte van de Starbucks op. De training begint net dus kan wel ff heen en weer!
Helaas zijn ze het ijs niet op geweest. Het was over het algemeen een explosieve training om ( ik denk) de start sneller de laten verlopen. De ene groep was bezig een sprint te trekken met parachute achter zich aan. De andere met het overstappen en daarna ook sprinten tegen elkaar. Ze hadden er veel lol in. Onze bob was vooral bezig met het technische gedeelte. Waar moet d voet staan en op welk been je gewicht moet hangen.
Terwijl ze bezig zijn komen ook de shorttrackers d baan op en de Ijshockeyers. Misschien kan iemand me uitleggen waarom er iemand met een bak water over het spoor van die shorttrackers gaat? Wordt het daar sneller van?
De hele reden dat ik naar het olympisch ovol was gegaan was Sven (of misschien wel Gerard). Ik wil dit reisverslag aan hen opdragen.
8 jaargeleden. De pijn van Gerard, zitten op zijn hurken, beseffend dat hij d verkeerde kant op had gewezen. De vertwijfeling van Sven. Die zoals het hoorde de aanwijzing van zijn coach had opgevolgd. Heel Nederland hield zijn adem in. Ongeloof. Ik weet het nog als de dag van gister... Pijn.
Ik wilde daar zijn. Daar heerst historie. Ik wilde zien waar Gerard had gehurkt. Maar ook als een soort ode aan Sven. Een hart onder de riem. Dit jaar 15 februari 2018 zal hij opnieuw een poging wagen op dit olympisch goud. Hoe zou het zijn als hij het nu wel wint? Gaan we dan een huilende Sven zien? Zou Gerard vanuit hurkstand opspringen en juichen? O ik gun het hen zo. Hoe dan ook. Waar ik ook ben. Hoe laat het ook is. Ik zoek wivi en ga kijken want bij dit historisch moment wil ik ook graag live bij zijn en pink ik nu alvast een traantje weg. Geluk.
You go, Sven!
P.s. Goed van good old bob dat hij zijn passie op een nieuwe manier weer tot leven brengt.
P.s. Voor de anti-sport liefhebbers mijn excuus. Ik heb nu eenmaal een groot sporthart dus daar hoort ook een verslag bij :)
P.s. zien jullie bob ook?
Ik sta in het olympisch ovol waar ik dacht geen schaatsbaan aan t treffen omdat het zomer is. Maar tot mijn grote verbazing ( buiten is het 30 graden) ligt er gewoon ijs! Wel super klein trouwens. Daar had ik wat meer van verwacht. Waar zaten die supporters dan 8 jaar geleden? Er zijn 2 kleine tribunes. Nog wat uitschuifbare maar achter coaches standplaats niks…
Niet alleen d Koreaanse ploeg is aanwezig. Ook d Canadese en Russische. Ted Jan bloemen zoeft voorbij. Super leuk om naar te kijken. Ook staan r twee blonde grietjes naast me. Natuurlijk als ik ergens Nederlanders zal treffen is het hier!
Na een half uur kijken heb ik het inmiddels wel wat koud gekregen in mijn short en shirt. Dus zoek ff de warmte van de Starbucks op. De training begint net dus kan wel ff heen en weer!
Helaas zijn ze het ijs niet op geweest. Het was over het algemeen een explosieve training om ( ik denk) de start sneller de laten verlopen. De ene groep was bezig een sprint te trekken met parachute achter zich aan. De andere met het overstappen en daarna ook sprinten tegen elkaar. Ze hadden er veel lol in. Onze bob was vooral bezig met het technische gedeelte. Waar moet d voet staan en op welk been je gewicht moet hangen.
Terwijl ze bezig zijn komen ook de shorttrackers d baan op en de Ijshockeyers. Misschien kan iemand me uitleggen waarom er iemand met een bak water over het spoor van die shorttrackers gaat? Wordt het daar sneller van?
De hele reden dat ik naar het olympisch ovol was gegaan was Sven (of misschien wel Gerard). Ik wil dit reisverslag aan hen opdragen.
8 jaargeleden. De pijn van Gerard, zitten op zijn hurken, beseffend dat hij d verkeerde kant op had gewezen. De vertwijfeling van Sven. Die zoals het hoorde de aanwijzing van zijn coach had opgevolgd. Heel Nederland hield zijn adem in. Ongeloof. Ik weet het nog als de dag van gister... Pijn.
Ik wilde daar zijn. Daar heerst historie. Ik wilde zien waar Gerard had gehurkt. Maar ook als een soort ode aan Sven. Een hart onder de riem. Dit jaar 15 februari 2018 zal hij opnieuw een poging wagen op dit olympisch goud. Hoe zou het zijn als hij het nu wel wint? Gaan we dan een huilende Sven zien? Zou Gerard vanuit hurkstand opspringen en juichen? O ik gun het hen zo. Hoe dan ook. Waar ik ook ben. Hoe laat het ook is. Ik zoek wivi en ga kijken want bij dit historisch moment wil ik ook graag live bij zijn en pink ik nu alvast een traantje weg. Geluk.
You go, Sven!
P.s. Goed van good old bob dat hij zijn passie op een nieuwe manier weer tot leven brengt.
P.s. Voor de anti-sport liefhebbers mijn excuus. Ik heb nu eenmaal een groot sporthart dus daar hoort ook een verslag bij :)
P.s. zien jullie bob ook?
-
07 September 2017 - 09:06
Tamara:
Lieve Mieke
Ik zit hier op mijn bank met een kopje heerlijk vers gezette koffie te genieten van jouw laatste twee reisverhalen. Ik zeg: erg goed begin van mijn weekend!!
Ps. Ik ben dol op sportverhalen, dus kom maar op! -
07 September 2017 - 09:12
Ivonne:
Jaaaa dat is een mooie plek! Mijn schaatshart doet ook een extra slagje! Het verslag je maakt dat ik er ook even bijna echt bij ben daar -
07 September 2017 - 09:19
Martine Bos-Horstink:
Leuk Mieke! Mooi eerbetoon!
En ik weet nog dat ik JH meesleepte naar de schaatshal in Nagano... Dat viel ook erg tegen! :-) -
07 September 2017 - 09:54
Josephine:
Potverdrie Mieke, nu je daar zo ver weg zit, leer ik je pas een beetje kennen... Nooit geweten dat je op Sven bent, of nou ja, zoiets dan... ! Ik heb ook een lekker kopje koffie nu ik dit lees, maar nog geen weekend. Veel plezier daar en schrijf lekker door!! -
07 September 2017 - 10:56
Lyda:
Hallo Mieke,
Ik ga zo aan de koffie. Nog geen weekend. Morgen op excursie met de leerlingen van ISK het Stormink.
De stage is begonnen en volgende week moeten de studieboeken open.
Wat leuk om in zo'n stadion te kijken. Heerenveen is dan wel groter. Ja, die Gerard ook een held voor mij. Altijd met plezier naar gekeken.
Je leest wel dat iedereen met veel plezier je verhalen leest.
-
11 September 2017 - 18:44
Josefien:
Hey Mike, wat leuk dat je daar was en ook nog bekend 'volk' grappig! ! Grtz Josfien -
11 September 2017 - 18:46
Josefien:
Natuuuurlijk wordt naam weer verbasterd ; ( -
13 September 2017 - 13:14
Jelle:
Heerlijk al die verhalen, ik had er nog een paar in te halen, het is erg leuk om ze allemaal te lezen.
Alleen euh....sven en gerard, dat was in vancouver en niet in Calgary. Calgary was 1988 met yvonne van gennip. Kun je nog terug naar Vancouver???
In salt lake city nog een nieuwe kans ;)
Blijf schrijven en vooral genieten!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
