The love boat
Door: Mieke
Blijf op de hoogte en volg Mieke
25 Augustus 2017 | Verenigde Staten, Juneau
Good morning! This is your captain speaking. Zwaar Nederlands accent. Fijn! Marco heet hij en heb hem gezien in t theater tijdens het vragenuurtje. Ik loop net mijn hut uit om naar breakfast te gaan. En daar staat de Filipijnse Kamerjongen alweer voor d deur. Hi miss Mieke! How are You today? Twee keer per dag maakt hij mijn kamer schoon. En bij d laatste keer legt hij 2 chocolaatjes op mijn bed ik leef op een schip van 1600 passagiers en 750 personeelsleden en geniet met volle teugen van het luxe leven. Nu kan het! Het love boat gevoel wat ik had bij d serie komt volledig tot zijn recht. Ook waan ik me soms in d film Titanic ,vooral tijdens de security oefening we in rijen stonden opgesteld op t deck onder d reddingsboten, maar ook als ik weer eens de verkeerde gang in ben geslagen of als ik langs de viool spelende muzikanten op deck 9 loop. Ik bubbel, sport, volg workshops over one drive, ga naar t theater, loop elke dag 10 rondjes om de boot (deck 3)met af en toe een loopmaatje, ontbijt,lunch en diner uitgebreid. Ik ga minstens 1 van d 3 maaltijden naar het luxe Vista diner op deck 2. Verder is er een ouderwetse videotheek waar ik gretig gebruik van maak.( Natuurlijk Titanic gekeken;) Tussendoor zien we magische dingen zoals gletsjer bay. De tweede dag vooral op t deck geweest om de lucht, het zicht en het geluid van de gletsjer in me op te nemen. Wat een massa en wat een kracht valt er naar beneden als er een brok afvalt. Heftig om met eigen ogen te zien dat het klimaat verandert. Bij elke keer als r een stuk af breekt worden er oooohh’s en aaaaah’s en wauw’s gehoord. Maar tegelijkertijd weten we ook dat het menens is. Ik kon er geen genoeg van krijgen en bij elke draai vh schip sprintte ik weer naar d andere kant.
Vandaag mochten we na 2.5 dag eindelijk d boot af! Heerlijk even weer vaste grond aan de voeten. Hoewel we de open zee alweer over zijn en de boot de erg stabiel ligt. Ik wilde hiken in haines. En dat heb ik geweten. Volgens de tourist info was er een leuke trail door t bos naar t meer. Idd erg leuk maar beertje moderate en kort. Dus zag ik een andere trail over mount raily. Leek niet zo lang. En er waren genoeg mensen on the trail. Ik vroeg nog kan k dat alleen. Jahoor. Let wel op beren en moose. De heenweg ging over paden die volgens mij allang niet gelopen waren. Ik zag geen enkel spoor van schoenen. Het pad was dan ook zo smal dat ik mijn broek en schoenen weer eens zeik nat had en nee geen mens gezien. ( Gelukkig ook geen dier) heb wel hard gezongen voor het geval dat… dan weten ze iig dat ik eraan kom. Het genre ging van: freedom, freedom… tot the loveboat jingle en het eindigde met what if God was one off us? Begon me toch een beetje …( beetje maar) zorgen te maken over of ik op d goede weg zat. Ik besloot mezelf nog 1.5 uur te geven om de top of de terug weg te vinden. Anders werd het een kwestie van terug lopen. Maar die optie wilde ik niet. Toen ik uiteindelijk het bordje zag met het hoogte punt was ik erg blij dat ik had doorgezet. Ondanks dat ik niemand was tegen gekomen. 1keer hoorde ik de bosjes heel erg op en neer gaan maar ik durfde niet t kijken naar ben stug door gelopen. Later dacht ik ook. Niemand van die 1600 passagiers gaan natuurlijk deze route lopen… de gemiddelde leeftijd is 70 niks ten nadele van oudere mensen maar tja dat ze kiezen voor geen glibberige paden in de bos met beren snap ik dan ook wel weer.
Toen alles weer op zijn pootjes terecht kwam, en ik na 5 uur het schip weer in t zicht had, wilde ik nog even kijken of ik iets kon vinden waar j gratis wivi had. Helaas! Toen maar lekker het bubbelbad in gedoken op t schip. Tot over maat van ramp voelde ik ineens het nummertje van mijn zwembroek aan d voorkant zitten! Op zich had ik al een half uurtje gebubbeld, gezwommen in het zwembad en was weer aan t opwarmen. Dus tja… vond ook al een beetje raar zitten maarja het is een nieuw broekje had hem nog niet zo vaak aangehad. Dus ik heb de bubbels nog maar eens even stevig aangezet en stiekem t broekje onderwater goed aan gedaan. Natuurlijk heb ik de omgeving goed in d gaten gehouden en niemand had t door ;) hulde.
Tot zover de aflevering over the love boat. Ik ben nog een paar dagen op zee. Cu!
Vandaag mochten we na 2.5 dag eindelijk d boot af! Heerlijk even weer vaste grond aan de voeten. Hoewel we de open zee alweer over zijn en de boot de erg stabiel ligt. Ik wilde hiken in haines. En dat heb ik geweten. Volgens de tourist info was er een leuke trail door t bos naar t meer. Idd erg leuk maar beertje moderate en kort. Dus zag ik een andere trail over mount raily. Leek niet zo lang. En er waren genoeg mensen on the trail. Ik vroeg nog kan k dat alleen. Jahoor. Let wel op beren en moose. De heenweg ging over paden die volgens mij allang niet gelopen waren. Ik zag geen enkel spoor van schoenen. Het pad was dan ook zo smal dat ik mijn broek en schoenen weer eens zeik nat had en nee geen mens gezien. ( Gelukkig ook geen dier) heb wel hard gezongen voor het geval dat… dan weten ze iig dat ik eraan kom. Het genre ging van: freedom, freedom… tot the loveboat jingle en het eindigde met what if God was one off us? Begon me toch een beetje …( beetje maar) zorgen te maken over of ik op d goede weg zat. Ik besloot mezelf nog 1.5 uur te geven om de top of de terug weg te vinden. Anders werd het een kwestie van terug lopen. Maar die optie wilde ik niet. Toen ik uiteindelijk het bordje zag met het hoogte punt was ik erg blij dat ik had doorgezet. Ondanks dat ik niemand was tegen gekomen. 1keer hoorde ik de bosjes heel erg op en neer gaan maar ik durfde niet t kijken naar ben stug door gelopen. Later dacht ik ook. Niemand van die 1600 passagiers gaan natuurlijk deze route lopen… de gemiddelde leeftijd is 70 niks ten nadele van oudere mensen maar tja dat ze kiezen voor geen glibberige paden in de bos met beren snap ik dan ook wel weer.
Toen alles weer op zijn pootjes terecht kwam, en ik na 5 uur het schip weer in t zicht had, wilde ik nog even kijken of ik iets kon vinden waar j gratis wivi had. Helaas! Toen maar lekker het bubbelbad in gedoken op t schip. Tot over maat van ramp voelde ik ineens het nummertje van mijn zwembroek aan d voorkant zitten! Op zich had ik al een half uurtje gebubbeld, gezwommen in het zwembad en was weer aan t opwarmen. Dus tja… vond ook al een beetje raar zitten maarja het is een nieuw broekje had hem nog niet zo vaak aangehad. Dus ik heb de bubbels nog maar eens even stevig aangezet en stiekem t broekje onderwater goed aan gedaan. Natuurlijk heb ik de omgeving goed in d gaten gehouden en niemand had t door ;) hulde.
Tot zover de aflevering over the love boat. Ik ben nog een paar dagen op zee. Cu!
-
25 Augustus 2017 - 06:51
Ivonne:
Wauw Mieke, prachtige foto's en stoere trip zo zingend naar de top. Hulde idd. Geniet vd luxe op t schip! -
25 Augustus 2017 - 07:11
Karin:
Klinkt super Miek! Geniet ervan! Straks in Argentinië kan je die gletsjers nog een keer zien. :) liefs -
25 Augustus 2017 - 12:02
Christien:
Wat een mooie tegenstelling .. dan weer bikkelen tijdens een hike
en later weer bubbelen en uitgebreid dineren -
25 Augustus 2017 - 19:37
Lyda:
Wat een leuke verslagen. Het leest met veel plezier en mooie foto's.
Geniet nog van de luxe -
25 Augustus 2017 - 21:12
José:
Jee Miek, wat maak jij veel mee en wat ben je dapper! Je schrijft super leuk over al je belevenissen, ik lees het met heel veel plezier.
Geniet lekker verder!
-
26 Augustus 2017 - 21:10
Jolanda:
Wat leuk om het allemaal te lezen. Vind het super hoe ondernemend je bent. Geniet ervan, dan geniet ik van de verslagen. -
27 Augustus 2017 - 14:12
Tatjana:
Hahahha, nu krijg ik het deuntje van TheLove Boat niet meer uit mijn hoofd. Ik had je trouwens wel zingend naar de top willen zien lopen! De moose en beren zullen wel gedacht hebben: "haar kunnen we beter met rust laten"! Geniet van de luxe en de prachtige uitzichten. Liefs uit Apeldoorn
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
